When South meets North
As they took fancy of the Igorot costumes in Mines View Park, it was, for me, a meaningful learning experience. While I took this photo because they keep on saying they look beautiful in Igorot costume [so I should take their photo, sige na nga!], some more important thoughts were rambling in my mind.
2 kids for each pinoy family
cant help notice that in the news i always see almost every other woman, in the country is holding a child.
my goodness, this is getting out of hand…too many people spells doom and it does bode well to our future. too many people no matter what is the reason is not viable.
we cant be a country of quantity not quality.
“Matatag na Wika2007″ Update
Noong lunes ay sinimulan natin ang Judging period ng ating patimpalak at halos kasabay nito ay nagsimula din ang iba’t ibang mga reklamo komento tungkol sa nakasaad sa Mechanics na ang 50% ng kabuuang rating ng mga entries ay manggagaling sa Online Poll.
Sa post ni filipinayzd makikita ang karamihan ng mga komento ng mga kasapi sa patimpalak. Makikita doon ang mga iba-ibang reaction at saloobin ng mga sumali sa contest. Nasundan ito ng post ni Frances tungkol sa kanyang Reflections tungkol sa Online Poll ethics. Sumunod namang nag-post si timlight at inilahad naman nya ang kanyang mga Observations sa judging issues.
Di nagtagal ay sumagot at nag-post na rin ang isa sa mga organizers ng patimpalak na si andianka. Nag-post din si dYu ng kanyang maikling sagot. At ganon din naman ang ginawang pag-post ng isa sa mga sponsors na si shari.
Bilang preparasyon sa gagawing final decision ng mga organizers tungkol sa isyung ito, sinikap nilang hingin ang opinyon ng bawat isa sa 57 na kalahok. Layunin ng organizers na malaman ang kabuuang bilang ng mga kalahok na gustong mabago ang dati nang nakalatag na patakaran. Gusto nilang makita kung dapat nga ba o hindi na baguhin ang mechanics sa kalagitnaan ng judging period.
una at hindi
Una at sana hindi huli… Marami na kong naging blog. Mga blog na naglalaman ng mga walang kwentang entry paminsan minsan. Pero hilig ko lang talaga ang magsulat ng kahit na anong maisip ko. Kaya ako nakalilikha ng iba’t ibang bagay, kathang isip, opinyon at kung anu-anong kalokohan sa blog ko.
Mahigit isang taon rin ata akong nahinto sa pagsusulat. Maraming bagay rin kasi ang nangyari at nakagulo sa akin. Pero isang araw, nagising na lang ako at bigla na lang muling nabuhay ang dugo ko sa pagsusulat. Muli na rin akong nahilig sa pagbabasa ng mga libro. Kaya naman eto,.. sumpong uli ang sakit ng ulo. Noong una akala ko nawawala na ako. Dahil dumating sa punto na hindi ko mahanap ang anumang bagay na makakapagpasaya sa akin. O, yung tipo bang pupuno ng aking pagkatao.
Ang sagot pala sa matagal ko nang hinahanap ay ang lapis at papel. Ang pagsusulat,. . Para sa akin nagiging malaya akong sabihin ang lahat ng bagay na aking naisin. Hay… masarap sa pakiramdam.
My Homebrew Atari 2600 Games
The Atari 2600, the video game console that popularized the use of microprocessor-based hardware and game cartridges, was released in October 1977 and peaked in popularity in the mid-80’s. It was officially retired in January 1992, giving it a lifespan of 14 years and 2 months, the longest in US home video game console history. Due to its significant impact on video game and consumer electronics history, plus the added value of nostalgia, many people not only still play this console, but they also make homebrew games. Of course, we know these people fail to win the one game that really matters: the “Get a Life!”game. ZING! With that lame intro out of the way, I present to you my own homebrew games:
A gang of KKK members stole Mr. T’s bling-blings and it’s up to you to help him track down the suckas and retrieve his precious loot! No pity fo’ those fools in Blingstravaganza with Mr. T!
