Official Entry sa Wika2007

Hello mga kaibigan,

Sorry at late ang posting nito… ngayon lang kasi naka-Internet uli matapos ang libong taon… Heto ang official entry ko sa paligsahan… ayon kasi sa rules eh kailangan i-post dito ang ilang bahagi ng sulat, at heto na siya:

Maraming Wika, Matatag Na Bansa
Akda ni Deyey, siya’y di makata
(Simple ang layunin, ng entry na ito
Para Sa Wika2007 itong sinulat ko)

Ang bansang Pilipinas, may iba’t-ibang isla
Alam natin na tayo’y may iba’t-ibang probinsiya
Ito ang dahilan kung ba’t maraming wika
Lahat tayo Pinoy, iba-iba man ang salita

Nakakatuwang isipin na lamang ang Tagalog
Sa lahat ng wika, siya ang nasa tugatog
Pero kahit ganito, masasabi ko sa inyo
Sikat din ang Visaya, Ilonggo at Bicolano

Sa dami ng wika sa iisang bansa
Masarap isiping tayo pa ri’y payapa
Walang yabangan at wala ding gulo
Sa totoo lang meron… silang nasa gobyerno

Basahin ang karugtong nito sa: http://dakilangbum.multiply.com/journal/item/136/Maraming_Wika_Matatag_Na_Bansa

(Iboto niyo na rin… hehehe!)

Inglish Ispiking?

Ako si Karla Chan, estudyante ng De La Salle Zobel. Ang paaralan namin ay nasa Muntinlupa City, tulad ng San Beda Alabang.

Araw araw nadadaanan ko ang San Beda, minsan nakakapasok pa ako sa loob dahil sinusundo ko ang pinsan kong nagaaral dito. Nagulat na lang ako ng isang araw eh may nakita akong malaking banner na may nakalagay na

San Beda College Alabang is an English speaking School.

Kung naninirahan ka malapit sa mga paaralan namin, eh malamang alam ninyo na “Rival Schools” DAW ang San Beda College Alabang at ang De La Salle Zobel school. Hindi ko alam pano nga ba nagkaroon ng mga ganitong bagay-bagay, pero meron nito sa lugar namin–lalo na saming mga estudyante.

Nabalitaan ko na kapag nahuli ka ng guro na nagsasalita ng ibang wika maliban sa ingles ay malalagutan ka (ewan ko kung anong ibig sabihin ng “malalagutan”). Hindi ko alam kung anong pakay ng eskwelahan, pero negatibo agad ang aking naramdaman tungo sa kanilang patakaran. Maiintindihan ko kung ito ay isang International School, at puro dayuhan ang mga nagaaral dito. Nagaral ang Kuya ko dito at alam kong karamihan sa nagaaral dito ay Pilipino.

Read more

Posible Kaya?

Dito ako nag-umpisa. Dito sa pagsulat, pagtalumpati, at pagpapahayag sa sariling wika. Kaya nang mabasa ko ang anunsiyo tungkol sa timpalak na ito, ako ay napahinto; napatigil nang matagal-tagal. Sa ilalim ng damit at dibdib na ito na bagama’t nabasa ng ulan sa labas, may kung anong bagay ang sumiklab, pagkatapos ay umalab; at hindi naglao’y, tulad ng bunton ng kahoy na nabuhusan ng ga-as, ito ay tuluyang nagningas.

Nadadramahan na ba kayo? Hayaan nyo na ako. Matagal na – sobrang tagal na – nang huli akong sumulat at nagpahayag nang ganito. Subalit hindi ba’t tunay na masarap bigkasin ang mga salita ng ating Wikang Pambansa?

Cinco de Junio. Ah, sa Pasay ito. Sa may FB Harrison at malapit sa Cartimar at Libertad. Dekada Otsenta. Dito ako dinala ng aking alaala. Dito nag-umpisa ang paggamit ko ng wikang pambansa, ang Tagalog o Pilipino kung tawagin noon. Bagama’t Bikol ang unang wikang natutunan, madali naman akong natuto ng wikang aking ginamit nang maraming taong pag-aaral ko sa Maynila. Sa pamamagitan ng wikang ito, nalaman ko ang kwento ng ating kasaysayan; naipakilala sa akin ang ating nakaraan bilang isang lahi at ang ating mga magigiting na ninuno’t bayani; at naipaintindi sa akin ang mga samu’t saring bagay pa dito sa mundo. Sa pamamagitan din ng wikang ito unang umusbong ang hilig ko sa Arte o Sining. Sa kanyang mapangpukaw na diwa sumibol ang aking pagmamahal sa ating Inang Bayan – at ito’y ipinakita ko sa pamamagitan ng pagsulat, pagtalumpati, at kahit pag-arte sa entablado.

Read more

Paglipas

Aking itong isinulat ilang taon na ang nakalipas. May pinagbago ba?

Pilipinas…Philippines — ano ang pagkakaiba? Ano ang mas kaaya-aya sa ating pandinig? Katulad nga ng nakasaad sa kasabihan, “Ang rosas sa kahit anong pangalan ay patuloy pa ring hahalimuyak.” Iyan din ang ating bayan. Iyan ang tinaguriang Perlas ng Silanganan. Bawat Pilipino’y taas-noo sa harap ng mga dayuhan.

Ngunit bakit? Bakit parang ang laki na ng pinagbago? Ating pagsasalita’y linigaw na ng ating dila. Parang nawala na sa ating mga puso ang ating pagka-Pilipino. Ang iba diyan ay pasosyal-sosyal pa. Halatang ikinahihiya ang kayumangging balat sa iba. Minsan ay hindi ka na talaga makapaniwala sa mga naririnig. Wala nang paggalang ang lumalabas sa kanilang mga bibig. Mapapatanong ka na lamang: Ano na nga ba ang mga nangyayari? Wala na ba tayong ibang maisip kung hindi ang sarili? Paano na ang bansa nagluwal sa atin? Huwag ninyong sabihing ang Pilipinas ay palubog na kasama natin.

Paggising pa lamang sa umaga ay bubungad na agad ang banyagang tinig sa radyo. Kung mapapakinggan mong magsalita, tila mas magaling pa sa Amerikano. Pati mga awitin, patuloy nang nag-iiba. – ‘tunog-puti at negro’ na lamang ang laging nasa tema. Oo nga may sumisikat ngang taga-Asya. Ngunit saan ba iyon nanggaling – hindi ba at sa Taiwan pa? Mas napupusuan pa ng mga pinoy ang mga awiting hindi nila maunawaan. Kung tutuusin, sa garbo at pagwapuhan lamang ang pinapakitang labanan. Ngunit bakit nga ba nalunod na ang tunog-pinoy at hindi na alintana? Pati mga mang-aawit natin ay tila dinala na ng agos — mga kantang purong Pilipino, parang isa-isa nang nawawala.

Read more

Ang Mother Tounge at Lingua Franca

Ako po ay isang guro sa elementarya. Sa paaralan kung saan ako nagtuturo, napakahalaga ng papel na ginagampanan ng wika sapagka’t ang mga mag-aaral namin ay mula sa tatlumpo’t anim na bansa.

Para sa mga magulang ng aming paaralan, may dalawang bagay na kinakailangan upang maging ganap ang pag-aaral ng wika ng kanilang mga anak. Ang una ay ang tinatawag na mother tongue at ang ikalawa ay may kinalaman sa lingua franca.

Ano ba ang mother tongue?
Ang mother tongue, na kung minsan ay tinatawag na native tongue, ay pwede rin nating tawagin sa Tagalog na kinagisnang wika. Ang mother tongue ay ang unang wikang natututunan ng isang bata mula sa kanyang mga magulang at sa kanyang pamilya. Halimbawa, kung ang mga magulang mo’y pinanganak at lumaki sa Maynila at ipinanganak ka sa Maynila, ang iyong mother tongue ay Tagalog sapagka’t ito ang wikang maririnig mo at ginagamit mo sa pang-araw-araw na pakikipag-usap sa iyong mga magulang at sa ibang tao. Subalit’ kung ang mga magulang mo ay ipinanganak at lumaki sa Cebu at sila’y lumipat lamang sa Maynila, malaki ang tsansa na ang iyong mother tongue ay Cebuano sapagka’t ito ang salitaan ng iyong mga magulang at pamilya sa bahay. Pero siyempre, dahil lumaki ka sa Maynila, natural lamang na matuto ka rin ng Tagalog dahil ito ang wikang gagamitin mo para makipag-usap sa mga taong hindi marunong mag-Cebuano.

Read more

Anthem of Nations

I’m not all that fluent in the vernacular. It takes every strand of my humility to say that. I do not say this with my forehead held high, as some would; rather, I say this with my head bowed down. I blame this on my parent’s and our country’s (seemingly) ultimate goal of globalization. I grew up in a world of Barbie dolls and imported race cars, English-speaking cousins and a no-Tagalog-policy home. I was deprived of the usual dose of childhood patintero and tumbang preso, in fact, I grew up alone. I grew up in the comfort of only my toys and my parents, seeing as my neighbors were either too old or too young.

Globalization.

It has been one of the visions of our country. We dream of belonging to the booming economies of the first world countries. The notion that the universal language is the all-around remedy for globalization is so rampant that it makes our minds think that this is our only way. It becomes, what we think, the only solution. But why do we choose globalization when the answer to all our problems is right under our flat noses?

Read more

Speak the “Wika” Go Global!

Ang Pilipinas ay isa sa mga bansang madaming tao, kultura, tradisyon, pag-kain, at higit sa lahat ang wika. Maituturing na nga natin yaman ang ating sariling wika na umabot sa mahigit 170, pero na-isip ba natin na gawin itong wikang pang-kalahatan sa Pilipinas?Katulad na lang ng salitang Hinto na isang babala sa kalsada, kung nasa kalye ka ng Tsina makikita mo ang warning sign na 停 (tíng), kung nasa Espanya ka naman ay makikita mo ang salitang Pare, at kung ikaw naman ay nasa banding Europa ay Arrêt ngunit kung ikaw naman ay nasa Pilipinas mababasa mo ito sa salitang banyagang ingles na STOP. Read more